Statut Gminy do zmiany. Gdy nie można się doprosić, to trzeba zapisać

      Jutro jest sesja, a dzisiaj Serwis Samorządowy PAP opublikował zasady, jak udostępniać nagrania z przebiegu obrad.

W odpowiedzi na interpelację poselską  w sprawie określenia maksymalnego terminu publikacji nagrań z sesji Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji wyjaśniło, że nie trzeba w tym celu zmieniać ustawy o samorządzie gminnym. Zasady publikacji nagrań mogą być uregulowane w statucie gminy. W ten łatwy sposób można wziąć pod uwagę specyfikę konkretnego samorządu  i uwzględnić jego warunki techniczne.

Cały problem wziął się stąd, że niektóre samorządy, zamiast publikacji nagrań z sesji szybko, wkrótce po jej zakończeniu, zamieszczają  wideo po wielu dniach lub nawet tygodniach. Takie postępowanie zakłóca  dostęp do informacji i narusza jawność życia publicznego. Publikacja materiałów z opóźnieniem powoduje, że mieszkańcy, nie znając faktów, nie mogą zareagować w ważnych dla siebie sprawach.

W Karpaczu, sytuacje z dużym zwlekaniem publikacji nagrań zdarzały się wielokrotnie.  Nikt z  Gminy nie wyjaśniał, dlaczego. Po prostu nagrań nie było i już.  Pojawiały się czasem dopiero  przed następną sesją. Dlatego, konkretny zapis w tej sprawie bardzo by się przydał. Przy okazji, można by było uregulować zasady zabierania głosu przez mieszkańców na komisjach Rady Miejskiej i zlikwidować żenujące sytuacje, gdy zabranie głosu zależy od humoru przewodniczącego albo gdy temat jest niewygodny dla gminnych władz.

 W Karpaczu zbyt często się zdarza, że dowolność interpretacji przepisów, w praktyce zamyka usta i nakłada kaganiec mieszkańcom.

Polecam artykuł w Serwisie Samorządowym PAP - TU

"Naszych mieszkańców nie możemy tak ostro łupać"

    Wśród wielu spraw poruszanych na sesji w lutym, wrócił, jak bumerang, temat nowych umów dzierżawy i horrendalnych opłat, jakich domaga się Burmistrz w nowych stawkach czynszu.

W bogatym programie sesji, obok  jubileuszu i zamiany  nieruchomości znalazły się jeszcze m.in.: program opieki nad zwierzętami bezdomnymi, przyjęty przy jednym głosie sprzeciwu oraz podwyższenie kapitału zakładowego miejskiej spółki o  blisko 760 tys. zł na remont sieci sanitarnej w ciągu deptaka.

W „Sprawach różnych” poruszano sprawę parkingów dla autobusów, braku ławek przy dworcu dla podróżnych oraz łączenia instytucji kultury. Chodziło o możliwość połączenia Muzeum Zabawek z biblioteką  w związku z objęciem przez panią dyrektor muzeum funkcji Wicestarosty. Prawnik gminy stwierdził, że takie połączenie byłoby mocno utrudnione ze względu na odrębne ustawy regulujące działalność tych placówek.

Na  poczesnym miejscu ponownie  znalazły się drastyczne podwyżki czynszu dzierżawnego.  Radny Czerniak zwracał uwagę na stawki, które wzrosły nawet o 600 procent i  na brak transparentności w wydanym przez Burmistrza zarządzeniu do zarządzenia. Pytał, czy mieszkańcy, z którymi  zawarto już umowy mogą liczyć na aneksy obniżające czynsz i proponował podział miasta na strefy, które złagodziłyby obciążenia. To wówczas padło tytułowe zdanie. Pod nieobecność Burmistrza pani Sekretarz nie potrafiła odpowiedzieć na pytania, ale zobowiązała się, że je przekaże gospodarzowi miasta.

Przy okazji warto przypomnieć starą jak świat historię i postać lady Godivy. Pewien angielski władca postanowił narzucić poddanym kolosalne podatki. Obrończyni uciskanego ludu zdecydowała się na śmiały krok i spełniła surowy warunek, aby  ulżyć  niedoli mieszkańcom Coventry: TUTAJ. Minęły wieki i  lady Godiva została przypomniana w słynnym przeboju grupy Queen, w nieco opacznym sensie. TU

Prośby i apele do burmistrza mogą nie wystarczyć. I co wtedy? Na jaki śmiały krok zdecydują się Karpaczanie?

 

Jubileusz i napomnienie

       Bardzo uroczyście rozpoczęły się obrady  ostatniej sesji.  Dyrektor Muzeum Sportu         i Turystyki, Zbigniew Kulik, po 50 latach pracy odchodził na emeryturę.  Przez wiele lat mieszkał i pracował w Karpaczu,  był  również radnym miasta przez trzy kadencje.

Z okazji jubileuszu  dostojny gość wygłosił mowę, w której przypomniał osiągnięcia muzeum:  liczne wystawy, cenne zbiory, działalność wydawniczą i popularyzatorską.

Przywołując wspomnienia zaznaczył, że dwukrotnie  próbowano  pozbyć się Muzeum z Karpacza. Ostatnim razem kilka lat temu, kiedy zapadła decyzja o przeprowadzce do Jakuszyc. Na szczęście, nie doszło do tego.  Podkreślił, że  Muzeum ma jeszcze coś bardzo cennego – dwie działki w wieczystym użytkowaniu, należące do Skarbu Państwa. Apelował, aby nie zaprzepaścić tego majątku, które Muzeum posiada.

Wydawało się wtedy, że radni i obecni na sesji goście doskonale rozumieją, o czym Dyrektor mówi i nie trzeba  im powtarzać, jak ważne jest posiadanie własnego majątku,  a nie wyzbywanie się go za psi pieniądz.

Niestety, na tej samej sesji, godzinę później, radni niepomni szczególnego memento „przehandlowali” lekką ręką miejski lokal pewnemu  miejscowemu biznesmenowi.   A w dyskusji próbowali udowadniać, że pomieszczenia są w złym stanie technicznym, czyli niewiele warte. Nie widać było, aby ktoś z tych „asów szastania majątkiem gminnym” wziął pod uwagę przyszłe korzyści. 

Czy radni Karpacza są rzeczywiście tak niezależni, za jakich się uważają?

Zamienił stryjek siekierkę na kijek. Miasto bez lokalu w Karpaczu Górnym

        Sytuacja, jeszcze niedawno nie do pomyślenia, miała miejsce przedwczoraj na sesji.  Dziewięciu radnych oddało gminny lokal prywatnej osobie – tak, ten sam lokal, który rada poprzedniej kadencji wywalczyła, po długich bojach, na potrzeby mieszkańców.

Mieszkańcy Karpacza Górnego, oburzeni pomysłem i szybkim wprowadzeniem go na sesję, błyskawicznie się zorganizowali i w ciągu dwóch dni  zebrali 121 podpisów pod petycją przeciwko zamianie dawnego sklepu. Nic to jednak nie pomogło.   Na grupce radnych, która chciała się pozbyć lokalu nie zrobiło to żadnego wrażenia. Należały do niej trzy panie radne: Grynkiewicz, Staniszewska  i Żyła oraz panowie: Janiszewski senior, Kalupa, Pajdzik, Pakul, Socha i Wesołowski. Przewodnicząca Rady miała na tyle rozsądku, że wstrzymała się od głosu.

Koncepcji zagospodarowania dawnego sklepu  było kilka, ale lokal do dzisiaj stoi pusty, bo miasto poskąpiło pieniędzy na remont.  W długiej dyskusji na sesji, przeciwko zamianie sklepu na chodnik przy ul. Kolejowej opowiedziało się pięciu radnych. Padła  m.in. ciekawa propozycja  wydzierżawienia majątku zamiast sprzedaży, tzn. dzierżawa sklepu za dzierżawę działki, aby nie wyzbywać się malejącego  i już bardzo szczupłego majątku gminy.

Radny  Kamil Czerwinka apelował o wycofanie projektu uchwały na dwa miesiące. W tym czasie miałyby się odbyć konsultacje społeczne. Niestety, grupce dziewięciu radnych takie rozwiązanie nie przypadło do gustu – przestraszyli się reakcji mieszkańców. Postanowili pospiesznie działać i nie pozwolić, żeby łakomy kąsek stał się wspólnym dobrem.  Utwierdzała ich w tym przekonaniu nowa pani Sekretarz Gminy – Edyta Bielecka, której, za karkołomne uzasadnienie konieczności zamiany należy się nagroda od Burmistrza. Stwierdziła, że  zamiana z punktu widzenia gminy jest korzystna, ponieważ lokal nie jest sprzedawany tylko zamieniany!

Tajemnicą poliszynela jest wiedza, komu radni swoją decyzją podarowali placówkę przy Karkonoskiej  i komu „ta kura będzie znosić złote jaja”.   

Czy ta oburzająca sprawa stanie się iskrą odwołującą radę?

 

Dzierżawa po uważaniu - w trzech odsłonach

        Wiosną, przed rokiem mieszkańcy zaczęli otrzymywać nowe umowy dzierżawy i ze zdumienia przecierali oczy. Stawki drastycznie wzrosły, a wokół umów stopniowo  narastało coraz większe zamieszanie.  

Odsłona pierwsza: Burmistrz zarządzeniem z 19 stycznia 2026 r. ustalił minimalne stawki czynszu za dzierżawę gruntów oraz dzierżawę lub najem obiektów budowlanych. Wysokość ustalonych stawek została wyśrubowana. Obecnie jest zaporowa i  stawia pod znakiem zapytania sens wielu dotychczasowych dzierżaw. Na przykład, za grunt wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej trzeba będzie zapłacić 25 zł za m² miesięcznie, a za 1 m² miejsca parkingowego – 5 zł na miesiąc.

Odsłona druga:  W programie pierwszej sesji nowego roku 28 stycznia 2026 r. znalazł się mocno dyskusyjny projekt uchwały w sprawie dzierżawy gruntu na prowadzenie parkingu. Radni wskazywali  nie tylko na to, że jest to jedyny parking   prywatny na gruncie miejskim, ale również na to, że zgodnie z zarządzeniem Burmistrza, dzierżawca zapłaci  wysoki czynsz miesięczny.

Odsłona trzecia: Burmistrz Karpacza  na początku miesiąca zmienił zarządzenie nowym zarządzeniem z 2 lutego 2026 r. Ogłosił, w dodanym § 4¹, że „W szczególnie uzasadnionych przypadkach, ze względu na rodzaj nieruchomości, jej położenie albo szczególny sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej mienie gminne, Burmistrz - w drodze zarządzenia - może ustalić inną niż określona w § 1 stawkę czynszu."

Niestety, zapomniał podać, jakie to są „szczególnie uzasadnione przypadki” i zostawił sobie przywilej  wyrokowania, komu stawkę obniżyć, a komu nie. W najbliższą środę, 25 lutego,  na sesji radni będą decydować aż o kilkunastu umowach dzierżawy, ale  w praktyce to burmistrz wskaże, komu warto ją dać.

Coraz bliżej naszemu miastu do wschodniego samodzierżawia….

Tak więc mieszkańcy drżyjcie, żeby nie podpaść jaśnie panu. To od jego widzimisię, kaprysu i złego lub dobrego nastroju będzie zależała wasza przyszłość.  Jedną ręką może odebrać wam dzierżawę i  mocno skomplikować życie. Bądźcie grzeczni!

Obydwa zarządzenia znajdują się w BIP. Można też je przeczytać na facebooku mieszkańca Karpacza, Grzegorza Kubika we wczorajszym wpisie.

 

 

 

Zamieszanie na gminnych działkach. Parkingi prywatne, a warzywniak miejski? Czy może odwrotnie?

       Zazwyczaj przedłużanie dzierżaw na sesjach nie zajmuje dużo czasu. Szybko, niemal z automatu odbywają się głosowania i nie ma wokół nich wątpliwości. Od tej reguły zdarzają się odstępstwa. Tak się stało ostatnim razem na sesji, tej samej, na której najwięcej zastrzeżeń budziła opłata reklamowa.

Radni nie byli specjalnie zainteresowani Sprawozdaniem  z działalności międzysesyjnej. Wyjaśnienia Burmistrza trwały krótko. Dotyczyły m.in.  dodatkowej dotacji udzielonej przy ul. Partyzantów (nr 11,13), gdzie realizowano zadania WIOŚ za pośrednictwem Gminy Karpacz oraz Zimowej Akademii Sportu.

Zgrzyty zaczęły się od projektu uchwały dotyczącej przedłużenia umowy dzierżawy działki – parkingu mieszkańcowi Karpacza Górnego. Radny Serwinis zaapelował o zakończenie dzierżawy. Twierdził, że  działkę o pow. 267 m² należy zamienić   na miejski parking,  a dochody z niej powinny zasilać budżet miasta.  Podkreślał, że tylko jeden parking na gruntach miejskich jest prywatny, a  z pozostałych czternastu Karpacz czerpie zyski. Wyliczył, że dzierżawa działki jest dla miasta niekorzystna.  Inne zdanie miał radny Kalupa, który powątpiewał w prawidłowość obliczeń i sprowadził propozycję radnego Serwinisa do personalnych porachunków. Nabrzmiałą sytuację uspokoiła przewodnicząca,  z uwagą o poniechanie osobistych wycieczek.

Do uregulowania tej sprawy z korzyścią dla miasta  wnosił radny Czerniak, podkreślając, że umowa dzierżawy powinna się oprzeć na nowych stawkach, które drastycznie wzrosły. Bardzo wyśrubowane opłaty, budzące duże niezadowolenie mieszkańców mogą spowodować, że dzierżawa przestanie  się opłacać.

Większość radnych zagłosowała ostatecznie za przedłużeniem dzierżawy, czyli zawarciem kolejnej umowy z tą samą stroną.

Drugi projekt uchwały, który spowodował duże wzburzenie dotyczył  umowy dzierżawy działki z zieleniakiem w centrum miasta. Próba wydzierżawienia gruntu  ponownie na 1 rok spotkała się z krytyką. Radny Czerniak zapytał retorycznie: "Dlaczego niektórych traktuje się jak trędowatych"  i  wystąpił z wnioskiem o projekt uchwały na 5 lat. Przy okazji dodał: „koledze robi się przedłużenie na 9 lat, a drugiemu na 1 rok”.   Burmistrz ocenił, że radni przechodzą „ze skrajności w skrajność”, a projekt uchwały był kompromisem  wszystkich stron. W ten sposób odniósł się do wniosków dwóch komisji rady, które złożyły odmienne propozycje.

Radna Grynkiewicz postawiła sprawę zupełnie  na głowie:  krytykując dzierżawę na jeden rok, nie zgadzała się na nierówne traktowanie mieszkańców Karpacza - jednemu chce się odebrać dzierżawę, a drugiemu ją przedłużyć. Do oczywistych wyjaśnień udzielonych radnej dołączył Patryk Talaga i nawiązując do miejskich parkingów celnie podsumował: "Jeszcze nie słyszałem o miejskim warzywniaku".

Rada Miejska Karpacza poparła wniosek Wiesława Czerniaka – 14 radnych było „za”, a tylko jeden się wstrzymał.

Polecam sesję z 28 stycznia 2026 r. w BIP

A miala być spokojna sesja... Kto kogo trzyma w szachu?

      W Karpaczu nigdy nie jest nudno. A gdy zdarza się cisza, to tylko przed burzą, którą tym razem przyniosła ostatnia sesja. Trzy dni temu  główna sala w urzędzie była świadkiem potyczki, jaka rozegrała się między Burmistrzem, a jego własnym zapleczem.

Pierwszy pomruk zwiastujący ulewę rozpoczął się zaraz na początku. Radny Wesołowski złożył projekt uchwały  podpisany przez grupę radnych, uchylający uchwałę w sprawie opłaty reklamowej.  Na pytanie radnego Czerniaka o powody, odpowiedział zaczepnie i arogancko, że dowie się przed głosowaniem.

Projekt uchwały w sprawie opłaty reklamowej już dwukrotnie wchodził na sesję - w październiku i listopadzie 2025 r. – i za każdym razem był z niej wycofywany. Tym razem nie znalazł się w programie sesji, a próba całkowitego uchylenia uchwały wywołała niemałe zaskoczenie. 

Jedyną dobrą rzeczą w tej sprawie była szeroka dyskusja i włączenie się do niej, do tej pory niemych radnych.  Burmistrz tym razem zachował się jak gospodarz miasta.  Bronił opłaty reklamowej i wykazywał jej sens. Niestety, argumenty trafiały w próżnię, a przykład Szklarskiej Poręby, która takie opłaty wprowadziła, nic nie pomógł. Twarzą  grupy radnych  i ich głównym dyskutantem został radny Wesołowski. Jego knajacki język i bezczelne zachowanie na sesji dobrze oddawało „ducha” tej inicjatywy uchwałodawczej. Jeszcze przed głosowaniem rzucił: najpierw deptak, a potem reklamy.  

Za uchwałą zgłoszoną na sesji przez Wojciecha Wesołowskiego głosowało 11 radnych. Odwagą i myśleniem w interesie wszystkich mieszkańców wykazało się tylko czterech: Wiesław Czerniak, Krzysztof Pakul, Jarosław Serwinis i Patryk Talaga.

Tzw. uchwała reklamowa obowiązuje w Karpaczu od pięciu lat.  Nie dość, że  wówczas,  przed głosowaniem  została mocno  okrojona, to potem zaskarżono ją  do WSA  i w wyniku wyroku dodatkowo osłabiono. Teraz  całkowicie ją sparaliżowano, bo brak opłat to przyzwolenie na  wolną amerykankę i zgoda na reklamową samowolkę.

Grupce cwanych przedsiębiorców i związanych z nimi radnych  tym razem się udało. Pokonali Burmistrza i pogrozili mu palcem. Dalej będą oblepiać domy z płotami swoimi i cudzymi reklamami i  na tym zarabiać. Oni mieliby płacić??? Też coś!

Kto kogo trzyma w szachu w Karpaczu   nie jest do końca jasne.  Wiadomo za to, kto za te gierki zapłaci. Oczywiście, jak zwykle mieszkańcy. A miasto dalej będzie wyglądać, jak cyrkowa buda obwieszona  tandetnymi płachtami. Trupie kuglarzy z Karpacza to odpowiada. Wart Pac pałaca, a pałac Paca.