Po-chów-ek klatkowy na leśnym cmentarzu

       Nasza ulubiona gminna władza zafundowała  nam nową jakość przeniesienia się do wieczności. Zbyt dosłownie potraktowała  słowo „columbarium”. Zaczęła montować na cmentarzu cztery betonowe słupy nawiązujące do gołębników, kształtem przypominające chów klatkowy drobiu. Czy tak ma wyglądać godne miejsce spoczynku?

Nie wszyscy mieszkańcy Karpacza, porządkujący cmentarz  w październiku zdążyli zauważyć wyrastające z ziemi filary po prawej stronie głównej bramy. Pięknie położony, zadbany górski cmentarz, z grobami starannie wypielęgnowanymi został totalnie zeszpecony przez monstrualne kolubryny.  

O potrzebie poszerzenia cmentarza i budowie kolumbarium mówiono już od dawna i nikt tego zamiaru nie kwestionował. Ale też mało kto przypuszczał, że może powstać coś tak niestosownego i niemądrego. Wycięto drzewa, wybetonowano teren i postawiono budowlę, wyrastającą ponad mur cmentarny.  Monumentalne  pylony,  nawet przy odrobinie dobrej woli nie przypominają swoim kształtem ani obelisku, ani opoki, na której można się oprzeć. W ten sposób zniszczono bezmyślnie wyjątkowe miejsce pamięci o ludziach, którzy swoje życie związali z Karpaczem.

Na sesji w październiku, burmistrz  wymienił budowę kolumbarium na cmentarzu komunalnym za 388 tys. zł wśród swoich sukcesów inwestycyjnych, z terminem zakończenia na 28 listopada 2026 r.  Przyznał, że są głosy niezadowolenia, ale projekt nie jest jeszcze skończony.

Niestety, nie podał, kto projekt wykonał, ani w jakich okolicznościach został zatwierdzony.  Nie wiadomo więc, czy  tym razem  nie jest podobnie, jak z deptakiem: projekt sobie, a wykonawstwo sobie.

Dlaczego Karpacz nie czerpie z dobrych przykładów  dolnośląskich miast, w których kolumbaria już istnieją?  Zbudowane z poszanowaniem estetyki i godności miejsca! Jest jeszcze czas, żeby tę wyjątkowo nieudaną inwestycję poprawić.

 

      

 

Historyczna propaganda sukcesu

      Zdumiewająca próba wykreowania nowej rzeczywistości miała miejsce w środę           na  sesji. Czterdzieste obrady tej kadencji zaczęły się od zupełnie lekceważącego potraktowania przez burmistrza „Sprawozdania z działalności międzysesyjnej”.           Gwoździem programu stała się informacja o inwestycjach, a zwieńczeniem             „Sprawy różne”, przyprawione wiernopoddańczą pokorą radnych.

Na kilka pytań do sprawozdania międzysesyjnego burmistrz odpowiadał od niechcenia, niczego nie wyjaśniając. Wątpliwości dotyczące wydatków na Akademię Uśmiechu  skwitował: Nie mnie oceniać, czy to dużo czy mało. Na pytanie  o dodatkowe kamery monitoringu odsyłał do kierownika  Referatu Informatyzacji. A gdy padło pytanie o 20 miejsc noclegowych wpisanych do ewidencji odpowiedział: dostanie je pan niezwłocznie.

Po części sprawozdawczej placówek oświatowych i Miejskiego Zakładu Gospodarki Komunalnej nastąpiło  przejście do zwyczajowej „Informacji o stanie realizacji zadań inwestycyjnych za trzy kwartały 2026 roku”. Zwykły, rutynowy komunikat nagle, w połączeniu ze Sprawozdaniem finansowym MZGK awansował do niebotycznego sukcesu miasta pod przywództwem obecnego włodarza! Burmistrz zaczął wyjaśniać problemy związane z modernizacją oczyszczalni i zaznaczył - nowa oczyszczalnia nie pozbawi nas kosztów. Mówił, że miasto uwolni się od niewiarygodnego partnera i wymuszonej marży.   Nazwał inwestycję historyczną, której zakończenie nastąpi w pierwszym kwartale 2029 r. Widać, że słowo „historyczna”  bardzo mu się spodobało, bo wykorzystał je jeszcze kilka razy.

Dwadzieścia jeden zadań inwestycyjnych burmistrz przedstawił jako niekończące się pasmo sukcesów. Na poczesnym miejscu stanął deptak: najpierw jako „Przebudowa kanalizacji deszczowej w ul. Konstytucji 3 Maja”, a później drugi raz, jako „Rewitalizacja śródmiejskiej przestrzeni Karpacza”.  Tego, że inwestycja  wykonywana  jest „po swojemu” niezgodnie z projektem nie zauważył.  Tak jak nie zauważył, że miasto dostało, w rezultacie istotnych błędów i uchybień betonową wstęgę, przecinającą i kaleczącą miasto.

Odtrąbienie sukcesu, czyli rozświetlenie deptaka ma się odbyć  5 grudnia 2026 r. razem z rozświetleniem choinki miejskiej. Nie uda się tego zrobić 6 grudnia, bo jest niedziela. To dopiero będzie uroczystość! Biedny Święty Mikołaj, przy takim triumfie władzy, ani chybi zostanie zdetronizowany.

Po gładko przyjętych przez radę uchwałach, długotrwała litania  próśb, błagań i pochwał zakończyła to smutne widowisko. Radni, zamiast być partnerem dla burmistrza, stali się uniżonym petentem, zgiętym w pół. Postawy wyprostowanej nie znają. Czy już uczęszczają na przyspieszone kursy padania na kolana?

 

Karpacz wymiera. Pod Śnieżką ludzie nie chcą się osiedlać

     Zestawienie miejscowości i gmin Dolnego Śląska, w których ubyło najwięcej mieszkańców  w ciągu ostatnich dziesięciu lat przygotowała przed tygodniem                Gazeta Wrocławska. Swoje wyliczenia oparła o dane GUS za 2015 i 2025 r.                          Wyniki mocno niepokoją.

W opublikowanym wykazie Karpacz zajął jedenaste miejsce, natomiast w Szklarskiej Porębie było jeszcze gorzej – zajęła drugą pozycję.  Na samym szczycie uplasowały się  Duszniki-Zdrój z ubytkiem mieszkańców wynoszącym aż 21,1 procent. Trzecie miejsce należało do Stronia Śląskiego.

Wyniki Karpacza  podano  na stronie z widoczkiem ulicy Dolnej i kawałkiem Księżej Góry. W 2015 r. w Karpaczu mieszkały 4882 osoby, natomiast w 2025 r.  już tylko 4090. W przeciągu 10 lat nasze miasto straciło 792 mieszkańców. Spadek wynosił 16,22 procent.

Według miejskiej ewidencji jest jeszcze gorzej. W Raporcie o stanie Gminy Karpacz widnieje informacja, że na koniec 2025 r. miasto posiadało 3818 stałych mieszkańców. Można wymieniać wiele przyczyn tego stanu rzeczy, m.in. monokulturę turystyczną i związane z nią ceny mieszkań, brak atrakcyjnej pracy oraz zwyczajnego spokoju.

Najgorsze jest to, że w Karpaczu nie widać,  żeby władze miasta chciały i próbowały ten trend odwrócić. Wręcz przeciwnie: ważne, że turystów przybywa. Sytuacja, w której mieszkań – apartamentów na wynajem jest coraz więcej, nikogo nie niepokoi lecz cieszy. Jakby Karpacz był z gumy.

Polecam artykuł w Gazecie Wrocławskiej

Burmistrz próbuje odbić piłeczkę

     W wykazie ulg, odroczeń oraz  umorzeń podatków i opłat za 2025 r., który na  ostatniej sesji podawała pani  Skarbnik znalazło się kilkanaście pozycji.

Ulgą podstawową objęto m.in. PTTK, KPN, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Centrum Medyczne Karpacz i panią z Architektonu. Niejasno wybrzmiała informacja o przedszkolu publicznym i niepublicznym, jakby je połączono razem.  

Znacznie ciekawsze było przedstawienie podmiotów, którym umorzono kwoty, ze względu ważny interes podatnika lub interes publiczny.  Należały do nich: Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej na kwotę prawie 400 tys. zł, Klub Sportowy „Śnieżka”  na ponad 55 tys. zł oraz  Grupa Regionalna GOPR na prawie 20 tys. zł. Pomocy publicznej udzielono tylko jednej osobie fizycznej.

Burmistrz Karpacza, zaraz po wystąpieniu pani Skarbnik zaprezentował koszty funkcjonowania obiektów sportowych w ubiegłym roku oraz za pierwsze półrocze  2026 r. Stwierdził, że koszty nie odbiegają szczególnie od poprzednich lat. Na pierwszym miejscu wymienił stadion, którego koszty  za 2025 r. wyniosły prawie 565 tys. zł, a przychody 683 tys. zł, czyli  stadion jest 120 tys. zł na plusie.  Ponieważ podawał  tylko wyrywkowe dane, nie wiadomo, na czym stadion się dorobił. Czy przypadkiem nie tak samo, jak wcześniej bywało, czyli na parkingu.

Burmistrz zaznaczał, że wśród utrzymania stadionu i hali sportowej najbardziej kosztotwórcza była energia. Hala sportowa, ze wszystkich obiektów  zanotowała największy minus  wynoszący 183 tys. zł. Koszty boisk to 20 tys. zł, a skoczni Orlinek ponad 3 tys. zł. Pierwsze półrocze br. użytkowania obiektów sportowych  było podobne do porównywalnych wcześniejszych okresów.

Jeden z radnych dopytywał się o skocznię przy Orlinku i uważał, że miasto nie powinno ponosić dodatkowych kosztów, skoro użytkuje ją Klub Sportowy „Śnieżka” i czerpie z niej profity. Burmistrz przerzucał odpowiedzialność na radnych,  którzy decydowali o takim sposobie zagospodarowania nieczynnej skoczni.  Podsumował, że gdyby nie było opieki „Śnieżki” skończyłaby, jak dawna Karpatka.

W sumie, różnica jest niewielka - tylko taka, że na schodach Karpatki zarobić nie można,  w porównaniu do punktu widokowego  Orlinka. Straty też nie ma. Przykre, że skoki narciarskie w Karpaczu to już tylko coraz bardziej odległe wspomnienie.

 

Zupełnie niesamowity „Hotel Gołębiewski”

       Dwa razy przesuwano na sesji porządek obrad z powodu wystąpień gości i dwa razy temat dotyczył Makabryły  z  2010 roku. Takim  tytułem  „uhonorowano”  wówczas  monstrualny hotel i  ta niepiękna nazwa przylgnęła  do równie nieurodziwego kolosa po dziś dzień.

Pierwsza wypowiedź miała związek z budżetem obywatelskim. Radni głosowali nad zwiększeniem puli środków do 400 tys. zł, z tym że większe wsparcie przeznaczano na projekty strefowe, a nie na projekt ogólnomiejski. Przed głosowaniem wystąpiła organizatorka „Integracji sportowej  mieszkańców Karpacza” w Gołębiewskim i mówiła o dużym powodzeniu spotkań.  Apelowała o powiększenie kwoty wsparcia, która wynosi teraz 100 tys. zł  na projekt ogólny. Stwierdziła, że obecnie z Parku Wodnego w hotelu korzysta ponad 700 osób,  w tym bezpłatnie młodzież  i emeryci.   Dotychczasowa  kwota dofinansowania stała się niewystarczająca i szykują się  kłopoty z wynegocjowaniem korzystnych warunków dla mieszkańców Karpacza.

Rada Miejska nie przystała na większe dofinansowanie integracji sportowej w hotelu i w sumie trudno się jej dziwić.  W końcu  to hotel skorzystał z wyjątkowo atrakcyjnej lokalizacji, zeszpecił Karpacz obciachowym kompleksem i jeszcze bezprawnie  go powiększył, dobudowując sobie dwa piętra.  Hotel szybko zapomniał, w jakich okolicznościach powstał i jak wielki dług wdzięczności  ma wobec miasta. Dobrze byłoby, gdyby to burmistrz Karpacza rozpoczął negocjacje i przy okazji przypomniał  niektóre fakty.  Jednak z drugiej strony, patrząc na wyniki rozmów w sprawie parkingu przy ośrodku zdrowia, lepiej może nie ryzykować i zostawić delikatną materię dotychczasowej negocjatorce. 

Drugie wystąpienie miało miejsce na koniec sesji. Zapowiadany udział Zygmunta Berdychowskiego w obradach przed rokiem nie doszedł do skutku. Tym razem się udało i organizator Forum Ekonomicznego, opowiadał w samych superlatywach o wydarzeniu. Przytaczał dziesiątki danych, liczb i porównań, które wskazywały, że lokalizacja Forum w Gołębiewskim  była  strzałem w dziesiątkę. Często podkreślał, że główny ciężar finansowania spotkań ponosił sektor prywatny, dziękował  samorządowcom i twierdził, że na Dolnym Śląsku są dużo lepsze warunki na organizację przedsięwzięcia niż w Małopolsce.   Nie rozwodził się zbytnio  nad tym, że czynniki rządowe zlekceważyły Forum i twierdził, że wszystko, co najlepsze,  dopiero się zdarzy. To  wtedy, z zachwytem mówił o zupełnie niesamowitym hotelu.

Rzeczywiście,  Gołębiewski jest niesamowity - niestety.

Nareszcie! Jest sesja! Po trzech miesiącach laby!

       Takiej sytuacji dawno nie było.  Od 22 czerwca aż do 30 września radni nie widzieli potrzeby spotkania się na sesji.  Zrobili sobie  baaaardzo długą przerwę od obowiązków, a kiedy się wreszcie wspólnie zebrali, wystąpili - tradycyjnie już - z koncertem życzeń w sprawie dróg, dziur na jezdniach i murków.  To są najłatwiej zauważalne, medialne tematy, do których specjalnie przygotowywać się nie trzeba. Naszym radnym nie grozi przemęczenie.

Podobnie stało się z gotowymi projektami uchwał: szybko, prosto, bez strzępienia języka. Rach, ciach - załatwione, bo przecież wszystko  omawiano na komisjach! Gdyby nie wprowadzona dodatkowa uchwała ws. wieloletniej prognozy finansowej, wcale nie byłoby wiadomo, czego dotyczą zmiany w budżecie!

Mimo bogatego programu  sesja przebiegła nadzwyczaj żwawo.  Niestety, nie można za to pochwalić przewodniczącej rady. Działo się tak  kosztem podawania do publicznej wiadomości wielu ważnych informacji.  Już  na samym początku radny Czerniak zauważył, że sprawozdanie z działalności międzysesyjnej liczyło aż piętnaście stron, jak nigdy wcześniej. A więc  przez trzy miesiące wiele się w mieście działo.  Na sesji absolutnie nie było tego widać.

Gdyby nie  dyskusja w sprawie budżetu obywatelskiego i związanych z nim opłat za basen w Gołębiewskim oraz prawie godzinne wystąpienie Z. Berdychowskiego o Forum Ekonomicznym radni mogliby skończyć obowiązkową nasiadówę jeszcze wcześniej. Biedacy, tyle czasu przespali i przepuścili.

Mimo tego, trzeba ostatecznie radnych pochwalić - okazali się wielkoduszni. Skoro sami, bez specjalnego wysiłku pobierają niemałe diety, czemu mieliby żałować innym. Niech burmistrz też zostanie doceniony, podwyżka mu się przecież należy!

Niech żyje lenistwo! W Karpaczu już dawno stało się cnotą.

 

 

 

Burmistrzowi się odwidziało. Gmina to ja!

      Operetkową, niedorzeczną wojnę wywołał ostatnio nasz  lokalny ważniak. Wojenkę, na miarę Gminy Karpacz, coraz bardziej marnej - mimo pozornego blasku.  Rozpoczął, na całego walkę ze świętym Wawrzyńcem – patronem Karpacza.

Sam, we własnej osobie zabiegał osiem lat temu o  nadanie miastu patronatu św. Wawrzyńca. Dołączyli do niego radni. A teraz próbuje unicestwić Świętego, usuwając go z publicznej przestrzeni, bo drażni i niepokoi. Faktycznie, postać św. Wawrzyńca, dla którego największym, prawdziwym skarbem byli ludzie, szczególnie ubodzy i chorzy musi wzbudzać irytację w nowobogackim, karpaczańskim światku.

We wrześniu, dokładnie przed rokiem, Gmina Karpacz otrzymała od starosty karkonoskiego zielone światło na „Rewitalizację śródmiejskiej przestrzeni Karpacza – odnowę ładu publicznego poprzez budowę i zagospodarowanie ciągu pieszo jezdnego”. Projekt przebudowy, zatwierdzony przez Konserwatora Zabytków przewidywał postawienie przy deptaku w okolicy kościoła pamiątkowej płyty z wizerunkiem św. Wawrzyńca.  

Kamienna tablica, zbudowana zgodnie z projektem powstała, ale  jej żywot był wyjątkowo krótki. Z dnia na dzień została rozebrana!  A Burmistrz Karpacza, tłumacząc się względami bezpieczeństwa, estetyką i montażem słupków pozwolił sobie na pełen hipokryzji, cyniczny komentarz: Nic nie stoi na przeszkodzie, by parafia postawiła pomnik na placu przy kościele!

Wiadomo nie od dzisiaj, że deptak tonie w oparach absurdu. To nie pierwsza kontrowersyjna sprawa związana z przebudową, chociaż władze miasta ukrywają, jak mogą niewygodne fakty. Czas najwyższy, żeby instytucje nadrzędne przyjrzały się bliżej temu, co się dzieje w środku miasta: Gminę wciąż obowiązuje prawo zamówień publicznych i prawo budowlane. A nie każdą zmianę można uznać za nieistotną.

Przykro się ogląda, jak nasz  Gminny Królik próbuje pokazać własną wielkość i stawia za wszelką cenę na swoim. Prawie jak Król Słońce we Francji. Prawie…

Polecam artykuł jeleniogórskiego portalu: tutaj i wpis na blogu: tu